• Stan prawny na: 2026-05-24
Ogródek przypisany do lokalu jako „do wyłącznego korzystania” najczęściej nadal jest częścią nieruchomości wspólnej. To oznacza, że właściciel może z niego korzystać, ale nie zawsze może samodzielnie stawiać na nim trwałe obiekty, takie jak oszklona altana związana z gruntem.
W praktyce brak zgody wspólnoty może prowadzić do żądania usunięcia altany lub przywrócenia poprzedniego stanu. Znaczenie mają akt notarialny, regulamin wspólnoty, treść uchwał, charakter konstrukcji oraz ewentualne wymogi prawa budowlanego.

Określenie w akcie notarialnym, że ogródek jest „do wyłącznego korzystania” albo „do wyłącznego dysponowania”, nie przesądza jeszcze, że właściciel lokalu stał się właścicielem tej części gruntu. W typowych wspólnotach mieszkaniowych grunt pod budynkiem i wokół budynku stanowi nieruchomość wspólną, a właściciel lokalu ma jedynie udział w tej nieruchomości.
Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o własności lokali nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz te części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Jeżeli na jednej nieruchomości znajduje się kilka budynków objętych jedną wspólnotą, częścią wspólną może być cały grunt, a nie tylko teren bezpośrednio przylegający do danego budynku.
Wyłączne korzystanie z ogródka jest najczęściej skutkiem umowy właścicieli, postanowień aktu notarialnego, regulaminu albo utrwalonego sposobu korzystania z nieruchomości wspólnej. Taki podział korzystania bywa określany jako podział quoad usum. Daje on uprawnienie do korzystania z wydzielonej części, ale nie daje automatycznie prawa do trwałej zabudowy, zmiany przeznaczenia gruntu ani ograniczenia praw pozostałych współwłaścicieli ponad ustalone zasady.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że nieruchomością wspólną są te elementy nieruchomości, które nie stanowią odrębnych lokali i nie służą wyłącznie właścicielom konkretnych lokali ze względu na te lokale. Znaczenie mają tu m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 1998 r., sygn. akt I CKN 903/97, oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 2002 r., sygn. akt IV CKN 751/2000.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Co do zasady tak, jeżeli altana ma zostać posadowiona na gruncie stanowiącym nieruchomość wspólną, zwłaszcza gdy jest związana z gruntem fundamentem, ma ściany, przeszklenia, zamknięcie albo wpływa na wygląd nieruchomości. W takiej sytuacji nie jest to zwykłe ustawienie mebli ogrodowych, lecz ingerencja w część wspólną.
Każdy współwłaściciel ma prawo współposiadania rzeczy wspólnej i korzystania z niej w takim zakresie, jaki da się pogodzić z prawami pozostałych współwłaścicieli. Wynika to z art. 206 Kodeksu cywilnego. Prawo to nie oznacza jednak, że jeden właściciel może bez zgody pozostałych trwale zmienić wspólny grunt albo postawić na nim obiekt budowlany.
Jeżeli we wspólnocie jest więcej niż trzy lokale, zastosowanie mają zasady zarządu przewidziane w ustawie o własności lokali. Czynności przekraczające zwykły zarząd wymagają uchwały właścicieli lokali. Zgoda bezpośrednich sąsiadów może być ważnym argumentem praktycznym, ale nie zastępuje uchwały wspólnoty, jeżeli decyzja dotyczy nieruchomości wspólnej.
Jeżeli liczba lokali wyodrębnionych i niewyodrębnionych nie jest większa niż trzy, zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 19 ustawy o własności lokali do zarządu nieruchomością wspólną stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego i Kodeksu postępowania cywilnego o współwłasności. Przy czynnościach przekraczających zwykły zarząd zasadniczo potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli, chyba że sąd rozstrzygnie spór w przewidzianym trybie.
Wspólnota mieszkaniowa decyduje o nieruchomości wspólnej jako całości. Głosować mogą właściciele lokali, a nie tylko ci, którzy widzą altanę z okna albo mieszkają najbliżej. Dla oceny sprawy mogą mieć znaczenie nie tylko uciążliwości dla sąsiadów, ale także estetyka osiedla, bezpieczeństwo, sposób odwodnienia, dostęp do instalacji, ryzyko precedensu oraz zgodność inwestycji z dokumentami wspólnoty.
Jeżeli ogródek ma 190 m2, a altana 3 x 3 m, sama proporcja powierzchni nie przesądza jeszcze o dopuszczalności obiektu. Ważniejsze jest to, czy konstrukcja zmienia sposób korzystania z części wspólnej, czy jest trwała, czy wymagała robót budowlanych, czy ogranicza prawa innych właścicieli oraz czy wspólnota wcześniej zgodziła się na tego rodzaju zabudowę.
Istotna jest również treść aktu notarialnego. Jeżeli akt wyraźnie przewiduje jedynie prawo korzystania z ogródka, bez prawa zabudowy, wykonania fundamentów czy wznoszenia obiektów, trudno na tej podstawie wywodzić pełną swobodę inwestycyjną. Inaczej można oceniać sytuację, gdy dokumenty wspólnoty wprost dopuszczają określone altany, pergole albo zabudowę lekką po spełnieniu określonych warunków.
Jeżeli altana została postawiona bez wymaganej zgody na gruncie wspólnym, wspólnota może żądać przywrócenia stanu zgodnego z prawem, w tym usunięcia obiektu. W praktyce najpierw pojawia się uchwała, wezwanie zarządu albo pismo administratora. Jeżeli właściciel nie wykona żądania dobrowolnie, wspólnota może dochodzić swoich roszczeń przed sądem.
Nie oznacza to, że rozbiórka następuje automatycznie następnego dnia po zebraniu. Wspólnota nie powinna samowolnie wchodzić na teren oddany do wyłącznego korzystania i usuwać rzeczy właściciela bez podstawy prawnej. Spór powinien zostać rozwiązany uchwałą, porozumieniem albo w razie potrzeby na drodze sądowej.
Osobną kwestią są przepisy prawa budowlanego. Altana oszklona, zamykana i związana fundamentem z gruntem może zostać potraktowana inaczej niż lekka, przenośna konstrukcja ogrodowa. W zależności od cech obiektu mogą pojawić się obowiązki zgłoszeniowe albo inne wymogi formalne. Brak zgody wspólnoty i ewentualne naruszenie prawa budowlanego to dwie różne płaszczyzny odpowiedzialności, które mogą występować jednocześnie.
Po odmowie warto najpierw ustalić, czy uchwała została prawidłowo podjęta i czy jej treść została skutecznie doręczona. W dużej wspólnocie właściciel lokalu może zaskarżyć uchwałę do sądu, jeżeli jest niezgodna z przepisami prawa lub umową właścicieli lokali, narusza zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną albo w inny sposób narusza jego interesy.
Termin na zaskarżenie uchwały wynosi 6 tygodni od dnia jej podjęcia na zebraniu albo od dnia powiadomienia właściciela o treści uchwały podjętej w trybie indywidualnego zbierania głosów. Przekroczenie tego terminu może istotnie utrudnić kwestionowanie uchwały, dlatego nie warto zwlekać z analizą dokumentów.
Możliwe działania zależą od stanu faktycznego. Właściciel może próbować uzyskać zgodę następczą, przedstawić projekt mniej ingerującej konstrukcji, zaproponować demontaż fundamentu, ustalić jednolite zasady zabudowy ogródków dla całej wspólnoty albo skierować sprawę do sądu. Jeżeli wspólnota działa wybiórczo, nierówno traktuje właścicieli albo odmawia bez racjonalnych powodów, może to mieć znaczenie przy ocenie uchwały.
Najbezpieczniej złożyć wniosek przed rozpoczęciem prac. W piśmie do zarządu wspólnoty warto opisać lokalizację, wymiary, wygląd, sposób posadowienia, materiały, kolorystykę, wpływ na odwodnienie, bezpieczeństwo i widok z lokali. Dobrze dołączyć szkic, wizualizację, zgodę najbliższych sąsiadów oraz deklarację, że właściciel poniesie koszty utrzymania, napraw i ewentualnego demontażu.
Jeżeli altana już stoi, wniosek powinien być jeszcze bardziej konkretny. Warto zaproponować rozwiązania ograniczające ingerencję w część wspólną, np. zmianę mocowania, usunięcie elementów trwale związanych z gruntem, dopasowanie wyglądu do elewacji albo zawarcie porozumienia określającego odpowiedzialność za szkody. Celem jest pokazanie, że inwestycja nie narusza praw pozostałych właścicieli i nie utrudnia prawidłowego zarządzania nieruchomością.
Poniższe przykłady pokazują, jak różnie może zostać oceniona zabudowa ogródka w zależności od dokumentów wspólnoty, trwałości konstrukcji i sposobu uzyskania zgody.
Właściciel mieszkania na parterze ustawił w ogródku drewnianą altanę na betonowych stopach, oszklił ją i zamontował zamykane drzwi. Akt notarialny przyznawał mu wyłączne korzystanie z ogródka, ale nie zawierał zgody na zabudowę. Wspólnota mogła uznać, że doszło do trwałej ingerencji w grunt wspólny, i zażądać usunięcia altany albo wystąpić do sądu, jeżeli właściciel odmówi dobrowolnego demontażu.
Właścicielka przed zakupem lekkiej pergoli złożyła do zarządu wspólnoty wniosek z wizualizacją i opisem montażu bez fundamentów. Wspólnota podjęła uchwałę dopuszczającą pergole tego typu we wszystkich ogródkach parterowych, pod warunkiem zachowania jednolitej kolorystyki i demontażu na żądanie w razie remontu części wspólnych. Dzięki wcześniejszej zgodzie właścicielka uniknęła sporu.
Wspólnota odmówiła zgody jednemu właścicielowi, mimo że wcześniej tolerowała podobne zabudowy w innych ogródkach. Uchwała nie wskazywała żadnych przyczyn, a altana nie ograniczała dostępu do instalacji ani nie pogarszała korzystania z nieruchomości. W takiej sytuacji właściciel może rozważyć zaskarżenie uchwały, powołując się na naruszenie jego interesu oraz nierówne traktowanie właścicieli.
Nie zawsze. Najczęściej ogródek pozostaje częścią nieruchomości wspólnej, a właściciel lokalu ma jedynie prawo do wyłącznego korzystania z tej wydzielonej części. Trzeba sprawdzić akt notarialny, księgę wieczystą i dokumenty wspólnoty.
Zwykle nie. Zgoda sąsiadów może pomóc w przekonaniu wspólnoty, ale jeżeli grunt jest wspólny, potrzebna może być uchwała właścicieli lokali albo inna forma zgody wymagana dla danej wspólnoty.
Wspólnota może wezwać do usunięcia obiektu i przywrócenia poprzedniego stanu, ale przymusowe wykonanie takiego żądania zasadniczo wymaga odpowiedniej podstawy prawnej. Jeżeli właściciel nie zgadza się z żądaniem, spór może trafić do sądu.
Tak, jeżeli zachodzą podstawy z ustawy o własności lokali, np. uchwała narusza prawo, umowę właścicieli, zasady prawidłowego zarządzania albo interes właściciela. Termin na zaskarżenie wynosi 6 tygodni liczonych zgodnie z ustawą.
To zależy od cech obiektu, sposobu posadowienia, przeznaczenia i lokalnych uwarunkowań. Altana trwale związana z gruntem, oszklona i zamykana może być oceniana inaczej niż lekka konstrukcja ogrodowa. Warto sprawdzić wymogi prawa budowlanego niezależnie od zgody wspólnoty.
W opisanej sytuacji ryzyko żądania rozbiórki jest realne, ponieważ altana została posadowiona na gruncie stanowiącym najpewniej nieruchomość wspólną, a jej konstrukcja jest trwała i ingeruje w sposób korzystania z tego gruntu. Prawo do wyłącznego korzystania z ogródka nie daje automatycznej zgody na fundamenty, zabudowę i zmianę charakteru części wspólnej.
Nie oznacza to jednak, że sprawa jest zawsze przegrana. Trzeba ocenić dokumenty nabycia lokalu, uchwałę wspólnoty, regulamin, praktykę dotyczącą innych ogródków, sposób głosowania oraz możliwość zaskarżenia uchwały. Warto także rozważyć ugodowe rozwiązanie, np. zmianę konstrukcji na mniej trwałą albo uzyskanie zgody następczej na określonych warunkach.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›
Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali.
2. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93
3. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
4. Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
5. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 1998 r., sygn. akt I CKN 903/97.
6. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 2002 r., sygn. akt IV CKN 751/2000.
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Izabela Nowacka-Marzeion
Magister prawa, absolwentka Wydziału Prawa Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Doświadczenie zdobyła w ogólnopolskiej sieci kancelarii prawniczych, po czym podjęła samodzielną praktykę. Specjalizuje się w prawie cywilnym ,...
>> więcej informacjiZapytaj prawnika