• Data: 2025-12-03 • Autor: Marta Słomka
Mój dom i działka znajdują się u podnóża wysokiej skarpy, na której od ponad dwóch dekad nic nie było budowane. Niedawno właścicielka terenów położonych wyżej ponownie wystąpiła do gminy o wydanie warunków zabudowy. Wcześniej jej wniosek został odrzucony, a decyzję tę potwierdził sąd administracyjny. Gmina nie ma miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, więc o inwestycji decyduje indywidualnie.
Teren, na którym kobieta chce budować, to strome zbocze z piaszczysto-żwirowym podłożem. Biegły wskazał, że takie grunty są szczególnie narażone na erozję i osuwiska. Obawiam się, że ewentualna budowa może doprowadzić do naruszenia stateczności skarpy, co stanowiłoby zagrożenie dla mojego domu i innych nieruchomości u jej podnóża. Wystąpiłam do gminy z pismem podpisanym przez mieszkańców i wkrótce mam spotkanie z komisją, która oceni wniosek inwestorki. Chciałabym wiedzieć, jakich argumentów użyć i jak się zabezpieczyć.
.jpg)
Zgodnie z art. 59 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (u.p.z.p.), przy braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego inwestor musi uzyskać decyzję o warunkach zabudowy. Taką decyzję można wydać tylko wtedy, gdy spełnione są łącznie warunki określone w art. 61 ust. 1 u.p.z.p., m.in. dotyczące dobrego sąsiedztwa, bezpieczeństwa, uzbrojenia terenu i zgodności z przepisami odrębnymi.
W tym przypadku warunki te nie są spełnione z powodu niestabilności gruntu, ryzyka erozji i braku kontynuacji zabudowy.
Podstawa prawna: art. 5 ust. 2 Prawa budowlanego, art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p.
Inwestycja planowana jest na terenie o dużym nachyleniu (30–75%), gdzie pod cienką warstwą gleby występuje piaszczysto-żwirowe podłoże. Taki grunt jest niestabilny i podatny na osuwiska. Budowa w takim miejscu może doprowadzić do zawalenia się konstrukcji, zagrożenia życia i zdrowia ludzi oraz zniszczenia pobliskich nieruchomości.
Dowodami mogą być: opinia biegłego geotechnika, dokumentacja fotograficzna, relacje mieszkańców o wcześniejszych podtopieniach.
Podstawa prawna: art. 63 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p.
Budowa na skarpie może zaburzyć równowagę ekologiczną i przyspieszyć procesy erozyjne. Wycinka roślinności stabilizującej grunt zwiększy ryzyko osunięć i zanieczyszczenia wód. Dlatego warto wnioskować o przeprowadzenie tzw. screeningu środowiskowego, aby ocenić wpływ inwestycji na środowisko przed wydaniem decyzji.
Podstawa prawna: art. 28 K.p.a., art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p.
Budowa na skarpie może negatywnie wpłynąć na sytuację prawną i majątkową sąsiadów. Osunięcia gruntu, podtopienia czy zmiany hydrologiczne mogą zniszczyć ich nieruchomości i obniżyć ich wartość. Właściciele powinni wystąpić jako strony postępowania, by móc składać wnioski dowodowe i odwołania.
Podstawa prawna: art. 61 ust. 1 pkt 1 u.p.z.p.
Teren skarpy nie jest zabudowany i nie stanowi kontynuacji istniejącej zabudowy. Próba budowy w tym miejscu byłaby sprzeczna z zasadą tzw. dobrego sąsiedztwa. W poprzednim postępowaniu odmowa wydania warunków zabudowy była uzasadniona właśnie tymi ograniczeniami.
Podstawa prawna: art. 7, 77 i 80 K.p.a.
Jeśli decyzja zostanie wydana bez pełnej analizy geotechnicznej lub bez konsultacji z organami ochrony środowiska, będzie obarczona wadą proceduralną. W takim przypadku mieszkańcy mogą żądać powołania niezależnego biegłego.
Podstawa prawna: art. 1 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p., art. 5 Konstytucji RP.
Gmina, wydając decyzję, powinna kierować się zasadą zrównoważonego rozwoju – chronić bezpieczeństwo mieszkańców i środowisko przed inwestycjami, które mogą spowodować szkody trudne do odwrócenia.
Planowana inwestycja budowlana na skarpie stanowi realne zagrożenie dla bezpieczeństwa ludzi i mienia, narusza ład przestrzenny i może prowadzić do degradacji środowiska. Argumenty oparte na przepisach prawa budowlanego, administracyjnego i środowiskowego pozwalają skutecznie przeciwstawić się decyzji o warunkach zabudowy. Warto działać wspólnie z mieszkańcami i korzystać z opinii ekspertów.
Przykład 1
W jednej z gmin województwa małopolskiego inwestor otrzymał odmowę warunków zabudowy ze względu na nachylenie stoku przekraczające 30%. Organ wskazał, że ryzyko erozji uniemożliwia bezpieczną realizację inwestycji.
Przykład 2
W sprawie rozpatrywanej przez WSA w Gdańsku sąd uznał, że brak planu miejscowego nie zwalnia organu z obowiązku ochrony interesu osób trzecich, jeśli budowa mogłaby spowodować obsunięcia gruntu.
Przykład 3
Grupa mieszkańców skutecznie odwołała się do SKO, przedstawiając ekspertyzę geotechniczną i zdjęcia z wcześniejszych osunięć. Decyzja o warunkach zabudowy została uchylona.
Jeśli znajdujesz się w podobnej sytuacji, mogę pomóc w przygotowaniu pism do gminy, odwołań i argumentacji prawnej przeciwko inwestycji zagrażającej Twojej nieruchomości. Skontaktuj się, aby uzyskać indywidualną analizę prawną i wsparcie w postępowaniu administracyjnym.
1. Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414
2. Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - Dz.U. 2003 nr 80 poz. 717
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Zapytaj prawnika