Odległość pryzmy kiszonki i sterty słomy od budynku mieszkalnego, przepisy i zasady składowania

Odległość i zasady przechowywania kiszonki kukurydzianej

Zgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi dotyczącymi budowli rolniczych, pryzma kiszonki (np. kukurydzy) jest traktowana jak silos na kiszonki. Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 13 stycznia 2023 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie, wskazuje, że silos na kiszonki powinien znajdować się co najmniej 25 m od budynku mieszkalnego oraz 30 m od otworów okiennych i drzwiowych pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Dodatkowo należy zachować minimum 5 m od granicy sąsiedniej działki.

Oznacza to, że pryzma kiszonki nie może znajdować się bliżej niż 25–30 m od budynku mieszkalnego, a także powinna być odpowiednio odizolowana od gruntu. Przepisy ochrony środowiska wymagają, aby kiszonka była przechowywana w sposób zapobiegający przedostawaniu się odcieków do gleby lub wód gruntowych. Należy ją więc umieścić na szczelnym podłożu — np. płycie betonowej lub folii izolacyjnej — i przykryć folią od góry.

Nie wolno przechowywać kiszonki bezpośrednio na ziemi bez zabezpieczenia, ponieważ może to zostać uznane za naruszenie przepisów ochrony środowiska, skutkować karami oraz utratą części dopłat rolniczych w ramach kontroli zgodności.

Składowanie słomy – odległości i ograniczenia

Składowanie słomy regulują przepisy przeciwpożarowe. Zgodnie z § 42 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, sterta lub stóg słomy musi być oddalony od budynków mieszkalnych w zależności od rodzaju konstrukcji:

• co najmniej 30 m od budynku drewnianego lub z materiałów palnych,

• co najmniej 20 m od budynku murowanego z dachem trudnozapalnym.

Ponadto należy zachować:

• 10 m od granicy działki,

• 30 m od dróg publicznych i linii kolejowych,

• 100 m od lasów lub terenów zalesionych.

Wymiary stert również są ograniczone – powierzchnia podstawy nie może przekraczać 1000 m², a objętość 5000 m³, co w praktyce odpowiada wysokości około 5 m. Wokół sterty należy utworzyć pas ochronny o szerokości co najmniej 2 m, oczyszczony z materiałów palnych. Słoma musi być dobrze wysuszona i regularnie kontrolowana, jeśli istnieje ryzyko samozapłonu.