Indywidualne porady prawne

Pliki można dodać w kolejnym kroku
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!

Przepis dotyczący grubości ocieplenia dachu

Izabela Nowacka-Marzeion • Opublikowane: 2015-10-07 • Aktualizacja: 2021-07-10

Mieszkam na poddaszu i jako laik w dziedzinie budownictwa chciałbym poprosić o poradę, wydaje mi się bowiem, że planowane przez spółdzielnię prace związane z ociepleniem dachu nie spełniają standardów, choć spółdzielnia zasłania się atestami i zgodami inspektorów. Czy obowiązuje przepis: „Łączna grubość ocieplenia dachu powinna wynosić 20–25 cm (30 cm w przypadku domu energooszczędnego) i musi się łączyć z izolacją ściany (jeśli taka istnieje), by pomiędzy dachem a resztą domu nie pojawił się gigantyczny mostek termiczny”? Czy 5 cm wełny dachówka i 2 warstwy nowoczesnej papy, co proponuje spółdzielnia, załatwia sprawę?

Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Przepis dotyczący grubości ocieplenia dachu

Przepisy budowlane nie określają grubości styropianu czy innej izolacji. Określają jedynie wymagany współczynnik przenikania ciepła. Przepisy techniczno-budowlane (warunki techniczne) wydawane są w drodze rozporządzenia przez właściwego ministra, na podstawie delegacji ustawowej – art. 7 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Są więc przepisami powszechnie obowiązującymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w stosunku do wszelkich obiektów i robót budowlanych, poddanych regulacjom Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 5 Prawa budowlanego „obiekt budowlany należy projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, w sposób zapewniający określone w tym przepisie wymagania”. Odstępstwo od określonych przepisów techniczno-budowlanych możliwe jest jedynie w przypadku uzyskania zgody właściwego ministra, w ściśle określonych sytuacjach.

Tak więc inwestor (uczestnik procesu budowlanego) – wobec zasady powszechnej znajomości prawa (tzn. nie można zasłaniać się niewiedzą), bez względu na zakres wymagań formalno-prawnych w stosunku do zamierzenia budowlanego inwestycyjnego (pozwolenie, zgłoszenie, brak wymagań) – nie może uchylać się od stosowania i przestrzegania obowiązujących przepisów techniczno-budowlanych z uwagi na fakt, że prowadzone przez niego roboty nie wymagają sporządzenia projektu budowlanego i uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej

Nieprzestrzeganie powyższych przepisów jest zagrożone sankcjami karnymi, o których mowa w Prawie budowlanym w art. 90 (z uwagi na wykonywanie robót budowlanych w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska) i w art. 93 pkt 1 Prawa budowlanego (z uwagi na naruszanie – sposób rażący - przy projektowaniu i wykonywaniu robót budowlanych – art. 5 Prawa budowlanego).

Za egzekwowanie obowiązku odpowiedzialne są z urzędu właściwe organy administracji architektoniczno-budowlanej (prezydent, starosta, wojewoda), które są zobowiązane do oceny zgłoszenia (zamiaru) budowy lub wykonania robót budowlanych (zobacz art. 30 Prawa budowlanego) z punktu widzenia zgodności z tymi przepisami, a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w tym zakresie - stosowania przepisu art. 30 ust. 7 Prawa budowlanego - czyli nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, pomimo braku ustawowego wymagania. Biorąc pod uwagę charakter przepisów techniczno-budowlanych (uszczegółowienie wymagań, określonych w art. 5 Prawa budowlanego), ich naruszenie powoduje możliwość powstania zagrożeń, o których mowa w art. 30 ust. 7 pkt 1–4 Prawa budowlanego. Sam fakt możliwości powstania wspomnianych wcześniej zagrożeń uzasadnia wprowadzenie obowiązku – w drodze decyzji – uzyskania pozwolenia na budowę. Organ właściwy (administracji architektoniczno-budowlanej) w decyzji takiej zobowiązany jest wskazać przesłankę nałożenia obowiązku określoną w powołanym wyżej przepisie, jak również przepis techniczno-budowlany, którego naruszenie może spowodować powstanie zagrożenia.

Na marginesie należy podkreślić, że choć projekt budowlany podlega sprawdzeniu pod kątem zgodności z przepisami techniczno-budowlanymi, to jednakże nie w pełnym zakresie. Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. 2003 r. Nr 80 poz. 718) usunęła art. 35 ust. 2 Prawa budowlanego, co w konsekwencji oznacza wyłączenie możliwości ingerencji organu w treść projektu architektoniczno-budowlanego, gdyż organ nie będzie mógł w tym zakresie sprawdzać projektu.

Organy nadzoru budowlanego są natomiast zobowiązane do egzekwowania wymagań, określonych w przepisach techniczno-budowlanych, na każdym etapie (realizacji inwestycji) procesu budowlanego i użytkowania obiektów budowlanych.

Oznacza to, że nieprzestrzeganie przez inwestora (uczestników procesu budowlanego) tych wymagań, nawet w przypadku wykonywania lub wykonania obiektów i robót budowlanych zwolnionych z obowiązku uzyskiwania pozwolenia na budowę lub dokonywania zgłoszenia, musi (powinno) skutkować działaniami organów nadzoru budowlanego, o których mowa w art. 50, art. 50a oraz art. 51 Prawa budowlanego, czyli wstrzymaniem prowadzenia robót budowlanych. W stosunku do istniejących obiektów budowlanych, podstawą do działania organów nadzoru budowlanego w takim przypadku będzie natomiast przepis art. 66 pkt 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym właściwy organ wydaje wówczas decyzję nakazującą usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.

Należy podkreślić, że w przypadku, gdy w wykonywaniu robót budowlanych bez stosowania się do przepisów techniczno-budowlanych, biorą udział osoby posiadające uprawnienia budowlane, to w stosunku do tych osób powinno być prowadzone (przez właściwy organ) postępowanie z tytułu odpowiedzialności zawodowej.

Zgodność z przepisami techniczno-budowlanymi jest także ważna w przypadku legalizacji samowoli budowlanej.

Podsumowując, należy stwierdzić, że egzekwowanie wymagań określonych w przepisach techniczno-budowlanych jest ustawowym obowiązkiem zarówno organów administracji architektoniczno-budowlanej, jaki i organów nadzoru budowlanego – każdego według posiadanych kompetencji i zadań określonych Prawem budowlanym.

Wartości współczynnika przenikania ciepła U ścian, stropów i stropodachów, obliczone zgodnie z Polskimi Normami dotyczącymi obliczania oporu cieplnego i współczynnika przenikania ciepła, nie mogą być większe niż wartości U(max) określone w tabelach dla budynku mieszkalnego i zamieszkania zbiorowego (w załączniku).

Niestety nie wiadomo, jaki jest obecnie współczynnik i czy inwestycja spełnia normy. Normy Dyrektyw UE zaczną obowiązywać dopiero od 2018 roku, a te określają rygorystycznie kwestie dociepleń budynków.

„Łączna grubość ocieplenia dachu powinna wynosić 20–25 cm (30 cm w przypadku domu energooszczędnego) i musi się łączyć z izolacją ściany (jeśli taka istnieje), by pomiędzy dachem a resztą domu nie pojawił się gigantyczny mostek termiczny” – taki przepis nie istnieje.

Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej  ▼▼▼

Indywidualne porady prawne

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny

Komentarze (0):



Uwaga!
Szanowni Państwo!
Nasi prawnicy nie odpowiadają na pytania zadawane w formie komentarza pod tekstem. Jeśli chcą Państwo powierzyć swój problem naszym prawnikom, prosimy kliknąć tutaj >>


Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny

ePorady24.pl

spadek.info

odpowiedziprawne.pl

Zadaj pytanie » Szukamy prawnika »